{"title":"Bandenmontageapparaten","description":"\u003ch2 id=\"speakable-headline\"\u003eBandenmontageapparaten: wat ze kunnen en wat ze van je vragen\u003c\/h2\u003e\n\n\u003cblockquote id=\"speakable-summary\"\u003e\n  \u003cp\u003e\u003cem\u003eWat doet een bandenmontageapparaat? Het drukt de hiel van de band van de velg, tilt de band over de rand en trekt de nieuwe er weer op, zonder dat iemand met een bandenlichter aan de velgrand zit te wrikken. Waar het om draait: velgbescherming, persluchtvoorziening en vrije ruimte rondom.\u003c\/em\u003e\u003c\/p\u003e\n\u003c\/blockquote\u003e\n\n\u003chr\u003e\n\n\u003cp id=\"speakable-definition\"\u003e\u003cstrong\u003eBandenmontageapparaten\u003c\/strong\u003e zijn vaste machines die een band machinaal van de velg halen en er weer op leggen. Drie onderdelen verdelen het werk: een pneumatische afdrukschop maakt de hiel los uit het velgbed, een spantafel houdt de velg vast met vier klauwen, en een montagekop leidt de band over de velgrand. Het geheel draait op perslucht en een elektromotor. In de autodetailing staat zo'n machine daar waar wielen vaak los worden verwerkt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cul\u003e\n  \u003cli\u003e\n\u003cstrong\u003eDe montagekop bepaalt wat er met de velg gebeurt.\u003c\/strong\u003e Een kop van kunststof of een rollensysteem houdt twee tot drie millimeter afstand tot de rand waar de band overheen wordt getrokken. Voor jou betekent dat: zonder die bescherming blijft er na elke wissel een kerf in de velgrand achter die geen polish meer terugbrengt.\u003c\/li\u003e\n  \u003cli\u003e\n\u003cstrong\u003ePerslucht is de echte voorwaarde.\u003c\/strong\u003e Afdrukker, spantafel en hiellichter werken pneumatisch en willen 8 tot 10 bar aan de ingang zien. Een compressor met een ketel van 50 liter trekt twee tot drie wielen achter elkaar en slaat daarna bij elke tweede handeling weer aan.\u003c\/li\u003e\n  \u003cli\u003e\n\u003cstrong\u003eRondom heb je meer ruimte nodig dan de machine zelf.\u003c\/strong\u003e Het grondvlak is ongeveer een vierkante meter, de werkradius zo'n tweeënhalve meter. Je beweegt het wiel in een cirkel rond de spantafel, en precies die cirkel moet vrij blijven.\u003c\/li\u003e\n\u003c\/ul\u003e\n\n\u003chr\u003e\n\n\u003cblockquote class=\"praxistipp\"\u003e\n  \u003cp\u003e\u003cstrong\u003eWat we in de praktijk zien:\u003c\/strong\u003e Bij Detailing1 krijgen we vaak vragen over kerven en groeven die na het wielwisselen op de velgrand opduiken. De oorzaak zit zelden bij de montagekop en bijna altijd bij de afdrukschop, die aan de buitenkant tegen de flank drukt en daarbij over de velgrand glijdt. Zet de schop dicht tegen de band aan in plaats van tegen het metaal, werk één keer rondom in kleine stapjes in plaats van op twee plekken met volle kracht, en smeer vooraf montagepasta op de hiel. En nog vóór de schop erbij komt: ventielbinnenwerk eruit, lucht er volledig af, en bij bandenspanningssensoren kijken waar het ventiel zit. Een sensor kost meer dan de complete bandenwissel.\u003c\/p\u003e\n\u003c\/blockquote\u003e\n\n\u003chr\u003e\n\n\u003ch3\u003eDrie handelingen bij elk wiel\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eElke bandenwissel bestaat uit drie bewegingen: de hiel van de velgrand losmaken, de band over de rand tillen en de nieuwe er weer overheen leiden.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe hiel is de verstevigde rand van de band, waarin een rondlopende staaldraad zit. Die drukt tegen de velgrand, en de luchtdruk houdt hem daar. Na twee winters zit hij er ook nog aan vastgeplakt, omdat vocht tussen rubber en aluminium een dun oxidelaagje vormt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe afdrukschop drukt precies op die plek, met zo'n twee ton kracht uit een pneumatische cilinder. Met de hand lukt dat niet, en elke poging met een hefboom en je lichaamsgewicht eindigt op dezelfde plek: op de velgrand.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eJe drukt aan beide kanten af. De bovenste hiel komt meestal gewillig los, de onderste zit na een seizoen in pekelwater een stuk vaster en heeft twee tot drie aanzetten rondom nodig. Wie hier met één krachtige slag werkt, vervormt eerder de flank dan dat de hiel loskomt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDaarna klemt de tafel de velg vast. Vier klauwen grijpen van binnenuit in het velgbed of van buitenaf aan de rand, afhankelijk van de velgbreedte. Van binnenuit is de zachtere variant, omdat de klauw daar op een vlak zit dat later niemand ziet.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDan komt de montagekop. Die zet zich met een paar millimeter afstand tegen de rand, een hefboom trekt de hiel eroverheen, en de tafel draait het wiel één keer helemaal rond. Bij het opleggen loopt dezelfde beweging achteruit.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eTot slot moet de hiel weer op zijn plek springen. Bij brede wielen is de normale luchtstroom daarvoor niet genoeg, daarom hebben veel machines een persluchtstoot in de spanklauwen. De knal die je dan hoort, hoort erbij en is geen defect.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eUitvoeringen verschillen in de hulparm\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eDe uitvoeringen verschillen vooral in hoeveel kracht je zelf moet zetten en hoeveel de techniek je uit handen neemt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eBij de halfautomatische uitvoering zwenk of kantel je de montagearm met de hand opzij, stel je de kop in op de velg en zet je hem vast. De kantelarm werkt sneller, de zwenkarm staat stabieler. Voor een beperkte doorloop volstaan ze allebei.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eVolautomaten zetten de kop zelf bij en houden de afstand via een aanslag. Dat haalt een foutbron weg, kost een stuk meer en verdient zich pas terug als er dagelijks wielen doorheen gaan.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe belangrijkste extra heet hulparm of montagehulp: een tweede arm met rol en neerhouder die de hiel in het diepbed drukt en daar houdt. Zonder die arm krijg je een stijve flank niet spanningsvrij over de rand.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe derde trap werkt helemaal zonder montagekop. Twee rollen komen van buitenaf tegen de band en rollen de hiel over de rand, zonder dat het gereedschap de velg ooit raakt. Voor gesmede wielen en gevoelige oppervlakken is dat de veiligste uitvoering.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eOnderhoud stelt bij deze machines weinig voor, maar bepaalt toch hoelang ze meegaan. De pneumatiek heeft een onderhoudsunit met waterafscheider en oliënevelaar nodig, omdat condenswater uit de leiding anders in de cilinders belandt. Om de paar weken even kijken naar oliepeil en afscheider is genoeg.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDan is er het spanbereik. Standaardmachines pakken bij buitenklemming zo'n 10 tot 22 inch, grotere wielen en bestelwagens vragen meer. Check die waarde tegen de velgen die je echt verwerkt, niet tegen het grootste getal in de folder.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eVelgbescherming is geen optie op de lijst\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eBij een lichtmetalen velg bepaalt niet de kracht van de machine het resultaat, maar elke plek waar staal op aluminium komt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe velgrand is de omgezette rand waar de band overheen wordt getrokken, en tegelijk het meest zichtbare vlak van het hele wiel. Een kerf daar staat later precies in het zicht, zodra het wiel weer aan de auto zit.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDaarom zitten op montagekop, afdrukschop en spanklauwen inzetstukken van kunststof. Dat zijn slijtdelen: na een paar dozijn wielen zijn ze ingesleten en beschermen ze niet meer. Dat merk je doordat er op lichte velgen de eerste fijne streepjes verschijnen.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe montagekop heeft afstand tot de rand nodig, meestal twee tot drie millimeter. Te dichtbij betekent contact, te ver betekent dat de hiel klem komt te zitten tussen kop en velg. Die afstelling is de handeling die oefening vraagt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eBij gepolijste, verchroomde of mat gelakte velgen is dat niet genoeg. Daar hoort er ook een beschermklauw of een kunststof strip op de rand, en vervangt de rollenafdrukker de schop. Twee minuten werk tegen schade die geen polish terugbrengt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eHoud ook de spantafel zelf schoon. Een splintertje van een oud plakgewicht of een korrel strooigrit op de klauw drukt zich bij het vastklemmen in de binnenkant van de velg en laat daar een afdruk achter die je pas ziet als het wiel weer beneden ligt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eEn dan is er de pasta. Montagepasta verlaagt de wrijving tussen hiel en rand zo ver dat de band glijdt in plaats van hapert. Wie daarop bespaart, werkt tegelijk tegen het rubber en tegen de velg in. Het is het goedkoopste gereedschap van het hele proces.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eRunflat en lage profielen vragen meer\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eModerne banden zijn stijver geworden, en precies die stijfheid maakt het verschil tussen een wiel in vijf minuten en een beschadigde hiel.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eRunflatbanden hebben verstevigde zijwanden die de auto ook zonder lucht nog dragen. Die wand druk je niet zomaar in. In de praktijk: zonder hulparm krijg je de tegenoverliggende hiel niet in het diepbed, en zonder diepbed scheur je materiaal.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eHet diepbed is de verdieping in het midden van de velg. De hiel heeft een kleinere omtrek dan de velgrand, dus moet hij aan één kant in die kuil vallen, anders komt hij aan de andere kant nooit over de rand.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eBanden met een laag profiel geven hetzelfde probleem in een andere vorm. Met een flank van een paar centimeter hoog ontbreekt gewoon de soepelheid waarmee een hoge band een onnauwkeurige handeling vergeeft.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eKoud rubber vergeeft minder. Een band die bij vijf graden uit het rek komt, is een stuk stijver dan een die een paar uur bij twintig graden heeft gestaan. Winterbanden vóór de montage op temperatuur laten komen, scheelt bij elke handeling kracht.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDaar komen de bandenspanningssensoren bij. Die zitten aan het ventiel of als band in het velgbed en komen bij het afdrukken makkelijk onder de schop. De regel is simpel: eerst het ventiel zoeken, dan de schop aanzetten, en wel aan de tegenoverliggende kant.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eNa het opleggen controleer je elk wiel. Of de hiel goed zit, zie je aan de rondlopende controlelijn op de flank: die moet overal even ver van de velgrand lopen. Een plek die twee millimeter uitwijkt, is de onrust die je er achteraf niet uitbalanceert.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eZonder balanceermachine blijft het wiel onrustig\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eEen bandenmontageapparaat alleen levert geen rijklaar wiel op. Het tweede deel van het werk gebeurt op de balanceermachine, en dat is voor de bestuurder het deel dat hij het meest merkt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eOnbalans betekent dat de massa niet gelijk rond de draaias is verdeeld. Al vijftien gram te veel op één plek geeft bij 120 km per uur een middelpuntvliedende kracht die je in het stuur als trillen voelt.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eEr spelen twee soorten mee. Statische onbalans laat het wiel huppelen, dynamische laat het rond zijn eigen as slingeren en merk je als trillen in de vooras. Een balanceermachine meet beide door het wiel op toeren te brengen en de uitslagen in twee vlakken te registreren.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eJe compenseert met gewichten. Slaggewichten klemmen op de velgrand en horen op stalen velgen, plakgewichten gaan aan de binnenkant achter de spaak en zijn de keuze bij lichtmetalen velgen. Het plakvlak moet vooraf ontvet zijn, anders ligt het gewicht na de eerste warme dag in de wielkast.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe meest voorkomende meetfout ontstaat vóór het meten. Zit het wiel niet precies gecentreerd op de conus, dan meldt de machine een onbalans die er niet is, en plak je gewichten tegen een opspanfout.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDaarom plan je beide machines samen, met een compressor die ze allebei voedt en een momentsleutel voor de wielbouten. Wie het montageapparaat koopt en voor het balanceren naar de buren rijdt, geeft precies de tijd weg die hij wilde besparen.\u003c\/p\u003e\n\n\u003ch3\u003eRuimte, perslucht en de eerlijke rekensom\u003c\/h3\u003e\n\n\u003cp\u003eVóór je kiest, zet je drie waarden op papier: de vrije ruimte rondom, het vermogen van de compressor en het aantal wielen dat er per jaar echt doorheen gaat.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eHet grondvlak van de machine zegt daarbij weinig. Je beweegt het wiel in een cirkel rond de spantafel, kantelt de arm opzij en legt banden weg. Reken op zo'n tweeënhalve meter vrije ruimte in elke richting en plan de looproute naar het wiel mee, niet alleen de standplaats.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDe machine wordt vastgeplugd. Bij het afdrukken en ronddraaien ontstaan krachten die een los staand apparaat laten kantelen. Fabrikanten schrijven daarvoor meestal beton vanaf sterkteklasse C25\/30 voor. Een dekvloer op een isolatielaag voldoet daar niet aan, ook al voelt die hard aan.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003ePerslucht is de waarde die het vaakst wordt onderschat. De machine wil 8 tot 10 bar aan de ingang en trekt die lucht in korte, krachtige stoten. Het gaat dus niet om de maximale druk, maar om de ketelinhoud: onder 50 liter slaat de compressor bij elke tweede handeling aan.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eDan de aandrijving. Kleine machines draaien op 230 volt, maar zodra er meer koppel op de spantafel nodig is, heb je krachtstroom van 400 volt nodig. Drie fasen in plaats van één betekent meer vermogen bij dezelfde kabeldoorsnede, en zonder die aansluiting valt een hele klasse machines af.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eEn eerlijk is eerlijk: wissel je twee keer per jaar je eigen vier wielen, dan ben je met een set complete wielen en een momentsleutel goedkoper en sneller klaar. Eigen montagetechniek verdient zich terug zodra er wielen van klanten bij komen of banden vaak los worden verwerkt. Om bij het wiel te komen, volstaat dan een \u003ca href=\"\/nl\/collections\/wagenheber\"\u003eKrik\u003c\/a\u003e met assteunen; comfortabeler wordt het met een van onze \u003ca href=\"\/nl\/collections\/hebebuehne\"\u003eHefbruggen\u003c\/a\u003e.\u003c\/p\u003e\n\n\u003cp\u003eWaar deze machines in de totale opstelling passen, zie je onder \u003ca href=\"\/nl\/collections\/werkstatteinrichtung\"\u003eWerkplaatsinrichting\u003c\/a\u003e, en wat er daarna aan het afgemonteerde wiel te doen is, vind je onder \u003ca href=\"\/nl\/collections\/reifen-und-felgen\"\u003eBanden en velgen\u003c\/a\u003e. Twijfel je over spanbereik, perslucht of vloeroppervlak, stuur ons dan even je aansluitwaarden. Dat ene bericht bespaart vaker geld dan welke vergelijking van datasheets ook.\u003c\/p\u003e","products":[],"url":"https:\/\/detiiling1.com\/nl\/collections\/reifenmontiermaschinen.oembed","provider":"Detailing1","version":"1.0","type":"link"}