Reinigingsklei

Reinigingsklei voor je auto trekt deeltjes uit de blanke lak

Wat doet reinigingsklei? Het trekt ingebedde deeltjes uit de blanke lak die je na het wassen nog voelt. Waar het om draait, is de glijfilm tussen klei en lak. Bij Detailing1 vind je milde en abrasieve klei, clay pads, kleisponzen en de bijpassende glijsprays.

Reinigingsklei is een kneedbare massa van synthetisch elastomeer die je op een glijfilm over de lak haalt en die alles opneemt wat uit het oppervlak steekt. Boomhars, industriële fall-out, remstofkorrels en verfspetters blijven in de massa hangen, in plaats van over de blanke lak geschoven te worden. Het is het mechanische deel van de decontaminatie en zit tussen de wasbeurt en het polijsten.

• De hoeveelheid glijmiddel beslist over succes of schade. De klei raakt de lak nooit direct, hij drijft op een dunne film van water en tensiden. Breekt die film, dan komt het net opgenomen deeltje klem te zitten tussen massa en blanke lak en trekt het zijn spoor. Een paneel blijft van de eerste tot de laatste haal glanzend nat.
• De vingertest is de enige goedkeuring. Trek een dun plastic zakje over je hand en ga over de droge lak: het plastic versterkt elke oneffenheid voelbaar. Voelt het daarna als glas, dan ben je klaar. Knarst het nog korrelig, dan heeft precies die plek een tweede ronde nodig.
• Drie uitvoeringen voor dezelfde klus. De klassieke klei werkt het gevoeligst en is na contact met de grond verloren. Clay pads en kleisponzen doen grotere oppervlakken flink sneller, zijn uit te spoelen en overleven een val op de grond zonder verlies.

Wat we in de praktijk zien: valt de klei op de grond, dan is het afval. Hij neemt zand en steentjes op in zijn oppervlak, en geen enkele spoelbeurt haalt die korrels er nog uit. Gebruik je hem toch verder, dan trek je bij elke haal een schuurkorrel over de blanke lak. Uit onze praktijk is dat precies de meest voorkomende oorzaak van diepe krassen na het kleien. Werk daarom met een afgesneden derde, dan kost een ongelukje maar een klein stukje.

Wat de klei uit de blanke lak trekt

Na het wassen is de lak schoon en toch niet glad. Wat onder je vingertoppen nog ruw aanvoelt, zit ín het oppervlak en niet erop.

Het grootste deel is industriële fall-out, dus fijn metaalstof van remmen, spoorlijnen en bedrijven in de buurt. De deeltjes komen heet op de blanke lak terecht, zakken er minimaal in en zitten daarna vast als een ingedrukte spijkerkop.

Daarbij komt het organische deel. Boomhars, insectenresten en stuifmeelkit drogen in tot harde sokkels die elke wasbeurt overleven. Chemisch kun je ze losweken, maar de rest blijft staan tot iets het mechanisch van het oppervlak tilt.

De derde groep is bouwplaatsspul: verfnevel van spuitwerk, cementsluier, kalkspetters van een hogedrukreiniger op de bestrating. Een auto die een week naast een verbouwing heeft gestaan, voelt op de motorkap aan als fijn schuurpapier.

Waarom dat niet mag blijven zitten, laat de volgende stap zien. Elke korrel is harder dan de schuurkorrel in je polish. Komt hij onder het pad, dan wordt hij een frees en trekt hij een spoor dwars over het hele paneel.

Hoe vaak dat nodig is, hangt af van waar de auto staat. Een auto onder een carport of overkapping heeft meestal één ronde per jaar nodig. Parkeer je naast een spoorlijn, een metaalbedrijf of een eeuwige bouwplaats, dan voel je al na een halfjaar weer duidelijk korrels onder het plastic.

Een grens die we vaak moeten uitleggen: klei haalt alleen weg wat boven het lakniveau uitsteekt. Swirls, krassen en de ingeëtste randen van vogelpoep liggen onder dat niveau, en daar verandert geen kleibeurt iets aan. Zulke schade hoort onder de machine, niet onder de klei.

Zonder glijfilm trekt de klei swirls in de lak

De hoeveelheid glijmiddel is de enige factor die bij het kleien echt over het resultaat beslist. Al het andere is comfort.

De mechaniek erachter is simpel. De klei glijdt op een vloeistoffilm en neemt deeltjes op zodra die in de zachte massa zakken. Droogt de film weg, dan wordt de net opgenomen korrel tussen massa en blanke lak geperst. Vanaf dan ben je aan het schuren in plaats van aan het reinigen.

In de praktijk betekent dat: het oppervlak moet van de eerste tot de laatste haal glanzend nat staan. Zodra een stuk dof wordt, spuit je meteen bij. Voor een half dak is meerdere keren bijspuiten normaal, en te veel glijmiddel heeft nog nooit een lak beschadigd.

Speciaal glijmiddel is daarvoor gemaakt. De Koch-Chemie Clay Spray „Cls" Clay Lube voor Reinigingsklei is bij ons het bestverkochte artikel in deze categorie, de GYEON Q²M ClayLube (REDEFINED) glijmiddel voor kleibar is de keuze voor auto's met een coating of sealant. De D-CON Clay-Lube Clay Bar Glijspray en de INNOVACAR „DL" Lube Clay Bar Glijspray doen hetzelfde werk.

Shampoowater uit de emmer werkt als noodoplossing, maar heeft een nadeel: de tensidefilm valt eerder weg en je merkt het later. Werk je daarmee, dan spuit je twee keer zo vaak bij en pak je kleinere stukken.

Reken ruim met het verbruik. Voor een sedan gaat er bij netjes werken zo een halve literfles glijmiddel doorheen, bij een zwaar vervuilde auto ook meer. Beknibbelen op glijmiddel is de duurste besparing in deze categorie, want het herstelwerk gebeurt aan de polijstmachine.

De weerstand is je sensor. De eerste twee halen grijpen hoorbaar, daarna moet de klei soepel lopen. Blijft hij trekken, plakken of piepen, dan mist er glijmiddel. We krijgen vaak vragen over swirls na het kleien, en bijna altijd stond het oppervlak tussendoor droog.

Klei, clay pad en clay towel vergeleken

Drie uitvoeringen doen dezelfde klus, met een ander tempo, een ander gevoel en een andere gevoeligheid voor ongelukjes.

De klassieke klei is het preciezeste gereedschap. Je vormt hem om vouwen, randen en spiegelvoeten, vouwt hem na elk stuk opnieuw en voelt door de dunne massa heen elke losse korrel. De prijs daarvoor is dat hij niet tegen contact met de grond kan.

Het clay pad draait het principe om: een polymeerlaag op een schuimdrager, die je in de hand of op de polijstmachine gebruikt. De Koch-Chemie Clay Pad en de SONAX PROFILINE ClayDisc „150" clay pad werken grote, vlakke panelen in een fractie van de tijd af en zijn onder stromend water uit te spoelen.

Kleispons en clay towel zitten daartussen. De Koch-Chemie Clay Scrubber kleispons heeft zijn polymeerlaag op een drager met goede grip, pakt met één haal een brede baan en laat zich op glas en velgen extra prettig hanteren.

Qua levensduur loopt de groep flink uiteen. Klei raakt op, omdat je regelmatig een stuk wegvouwt tot er niks schoons meer over is. Pads en sponzen gaan veel auto's mee, zolang je ze na elk gebruik grondig uitspoelt en droog bewaart.

Op de polijstmachine geldt voor pads een eigen regel. Laag toerental, geen druk, en het oppervlak moet nog natter staan dan bij handwerk. Een pad dat op droge lak draait, zet binnen seconden een marring-patroon neer waar een complete polijstronde op volgt.

Uit onze praktijk werkt de combinatie het best. Pad of spons voor dak, kappen en deurpanelen, klei voor dorpels, wielkastranden en alles rond sierlijsten. Wie beide inzet, wint tijd en verliest op de lastige plekken geen gevoel.

Mild of abrasief: de korrel beslist

Kleisoorten verschillen in hoe agressief de formule is, en die keuze bepaalt hoeveel nawerk er daarna nodig is.

De milde groep is de standaard voor goed onderhouden auto's. De Koch-Chemie Reinigingsklei „Rkb" Mild „Blauw" Clay Bar gaat met een schone glijfilm vrijwel spoorloos over de lak en is het juiste antwoord op de jaarlijkse ronde vóór het verzegelen.

Abrasieve klei pakt harder aan. De Koch-Chemie Reinigingsklei „Rkr" Abrasief „Rood" Clay Bar haalt vastgebakken fall-out en verfnevel van verwaarloosde panelen en laat daarbij fijne marring achter, een doffe grijze waas in strijklicht. Die hoort bij auto's die daarna gepolijst worden.

De Meguiars SMOOTH SURFACE Clay Bar Replacement Reinigingsklei vult het kant-en-klare midden in en is handig als navulling wanneer er van een bestaande set alleen nog glijmiddel over is.

Vuistregel: de mildste klei die het paneel in twee rondes glad krijgt. Twee rustige rondes met fijne massa kosten tien minuten extra en besparen je een complete polijstronde.

Op donkere lak wordt die keuze zichtbaar. Zwart en donkerblauw laten elke marring in strijklicht zien, terwijl dezelfde behandeling op zilver praktisch onzichtbaar blijft. Wie een donkere auto abrasief kleit en daarna niet polijst, ruilt ruwheid in voor een doffe waas.

De materiaalgrenzen zijn duidelijk. Op glas mag je grover werken, op kunststof en chroom werkt het net zo als op lak. Bij matte lak en wrapfolie vraag je het eerst na bij de fabrikant, want beide oppervlakken vergeven geen marring, omdat je ze niet kunt bijpolijsten.

Paneel voor paneel, koud en in de schaduw

Het proces is kort, en bij de voorbereiding kun je geen bochten afsnijden.

Vóór de klei komt de complete wasbeurt en daarna de chemie. Eerst de Vliegroestverwijderaar, dan de teerverwijderaar, en pas als beide zijn afgespoeld komt het mechanische gereedschap. Elk deeltje dat de chemie al heeft opgelost, komt niet meer in de massa terecht.

De klei zelf bereid je voor, je pakt hem niet zomaar uit. Snijd een derde af, warm het op tussen je handpalmen en druk het plat tot een platte koek van ongeveer handpalmgrootte. Koude klei is weerbarstig en scheurt, handwarme klei legt zich zacht over het oppervlak.

Je werkt op handkoude panelen in de schaduw, steeds maar een half paneel tegelijk. Spuit royaal, trek rechte, overlappende banen zonder druk, daarna in de andere richting. De klei draagt zichzelf; drukken levert niks op behalve risico.

Na elk stuk vouw je de klei dicht en kneed je hem opnieuw tot het contactvlak weer schoon is. Zie je donkere puntjes op de massa, dan is het moment al daar. Blijf je te lang op dezelfde kant, dan sleep je het net losgemaakte vuil over het volgende stuk.

Twee zones worden steeds overgeslagen en zijn tegelijk het zwaarst vervuild: het onderste deel van de deur onder de sierlijst en de stukken direct achter de wielkasten. Daar verzamelt zich het meeste remstof, en daar loont die extra ronde het duidelijkst.

Tot slot veeg je de resten weg, spoel je na en droog je. De lak is nu onbeschermd en heeft direct daarna polish of een sealant nodig. De eerste keer ben je voor een middenklasse-sedan zo'n negentig minuten bezig, de derde keer vijfenveertig. Dat verschil is normaal en geen teken van onhandigheid.

Welke reinigingsklei past bij jouw auto

De keuze hangt af van drie vragen: hoe vervuild is het oppervlak, hoeveel oppervlak pak je aan, en ga je daarna polijsten.

Voor een regelmatig verzorgde auto die één keer per jaar volledig gedecontamineerd wordt, is de combinatie van milde klei en speciale glijspray het juiste antwoord. De Koch-Chemie Reinigingsklei „Rkb" Mild „Blauw" Clay Bar samen met de Koch-Chemie Clay Spray „Cls" Clay Lube voor Reinigingsklei is bij ons het meest gekochte duo.

Bij een occasion met jarenlang onbehandelde lak is een pad de snellere route. De SONAX PROFILINE ClayDisc „150" clay pad neemt de grote panelen voor zijn rekening, en daarna volgt sowieso een polijstbeurt die de ontstane marring weer weghaalt.

Ga je voor het eerst kleien, neem dan een afgestemde set. De Meguiars HYBRID CERAMIC Synthetic Clay Kit Reinigingsklei levert massa en glijmiddel in precies op elkaar afgestemde hoeveelheden, zodat je eerste motorkap niet stukloopt op de verkeerde verhouding.

Gaat het je vooral om ruiten en velgen, dan is de Koch-Chemie Clay Scrubber kleispons het handigere gereedschap. Hij ligt stevig in de hand, glijdt op nat glas niet weg en neemt de ingebrande aanslag van ruitenwisserranden mee die geen glasreiniger meer oplost.

Een eerlijke kanttekening tot slot: op een verse keramische coating heeft klei niks te zoeken. Hij haalt de laag plaatselijk weg en je betaalt standtijd voor een beetje gladheid. Kleien hoort vóór het verzegelen, nooit erna. Voor de tussenronde volstaat het assortiment bij lakreiniging.

De complete route van gewassen tot polijstklare lak vind je bij Lakvoorbereiding, alles voor de stap daarna bij Polijsten. De klei is daarin het korte stuk dat al het latere werk beter maakt en door niets anders te vervangen is.