Dr. Wack "A1" A1 "DER POLITUR SCHWAMM" Polijstspons 1 stuk

A1 "DER POLITUR SCHWAMM" werkt polish in in plaats van hem te verdelen

Wat is A1 "DER POLITUR SCHWAMM"? Een dichte handpolijstspons van Dr. Wack die de druk van je hand gelijkmatig op de lak overbrengt en de schuurkorrels van de A1-polishes daarmee pas echt laat werken. Niet voor matte lak, niet voor matte folie en niet als pad voor de polijstmachine.

A1 "DER POLITUR SCHWAMM" is een handpolijstspons van Dr. Wack voor de drie A1-vlakpolishes. Hij is 150 bij 80 millimeter groot, 35 millimeter dik en weegt netto 14,1 gram. Wat hij moet doen, staat in één zin van de productvoordelen die geen enkele verkoper citeert: hij maakt een gelijkblijvende druk tijdens het polijsten mogelijk. Niet opzuigen, niet verdelen. Druk vasthouden.

Hoeveel daarvan bij de blanke lak aankomt, bepaalt niet alleen je arm. Tussen handpalm en lak zit precies één onderdeel, en dat kan je kracht doorgeven of in zichzelf opmaken. Een schuim dat onder belasting steeds verder meegeeft, stopt elke extra kilo in zijn eigen vervorming. Op het oppervlak komt daar niets van aan: je wrijft, en het grauwe waas staat er daarna net zo als ervoor.

• Drie keer druk op één pagina datasheet. In de gebruiksaanwijzing staat het woord twee keer, in de productvoordelen een derde keer: met veel druk inpoetsen, hoe meer druk hoe beter het resultaat, gelijkblijvende druk tijdens het polijsten. Fabrikanten manen hun klanten meestal juist tot voorzichtigheid. Voor jou betekent dat: hier mag je er gerust op leunen.
• 28 procent meer schuim in hetzelfde blok. Polijst- en waxspons zijn op de weegschaal na identiek, allebei 150 x 80 x 35 millimeter. Deze hier draagt 14,1 in plaats van 11 gram in dezelfde 420 kubieke centimeter, dus zo'n 34 in plaats van 26 kilo per kubieke meter. Dat merk je hieraan: het blok veert onder je hand zonder door te zakken.
• 120 vierkante centimeter vlak, 35 millimeter rand. De grote kant dekt 150 bij 80 millimeter in één keer af, de smalle rand komt volgens de fabrikant in greepkommen van portieren en andere lastig bereikbare plekken. Vrijgegeven is de spons voor metallic, uni, nano- en krasvastere lakken en glansfolie, van licht tot sterk verweerd.

Wat we in de praktijk zien: In onze praktijk is de meest gemaakte fout een hele kant van de auto met dezelfde kant van het blok doen. Na het eerste onderdeel is het werkvlak grijs. Dat is geen vuil, dat is je weggenomen blanke lak plus afgebroken polijstkorrels. Op het volgende portier schuif je die smurrie voor je uit, en de verse dosis bereikt de lak niet meer. Het blok heeft twee grote vlakken, dus één per onderdeel. Uitspoelen doe je pas aan het eind, want nat schuim verdunt de volgende portie.

De vlakke hand levert de cut, de vingertoppen alleen banen

De dosis hoort op het droge schuim en je hele handpalm op het blok, niet alleen drie vingertoppen op een hoek.

De grote kant biedt 120 vierkante centimeter contact. Wie het blok tussen duim en vingertoppen stuurt, belast daar een handvol van en laat de rest over de lak zweven. Dat zie je pas achteraf: een smalle, netjes bewerkte baan onder je vingers, en daaromheen een vlak dat de spons wel heeft geraakt, maar nooit heeft gedragen.

In de scene heet het wegnemende deel van een polish cut, dus het deel dat materiaal weghaalt in plaats van het op te vullen. Cut ontstaat alleen daar waar belasting op staat. In de praktijk: je contactvlak bepaalt hoe groot de gepolijste zone uiteindelijk echt is.

De volgorde daarvoor staat niet ter discussie. Gewassen, gedroogd, afgekoeld, in de schaduw. Ligt er nog gruis op de lak, dus los steenslag en wegvuil, dan schuift het onder het schuim mee en poets je het erin. Pas daarna komt een portie van een van de drie A1-polishes direct op de spons.

Je werkt in kleine cirkels, per onderdeel, in kruisgangen. Kruisgang betekent: eerst horizontale banen over de sectie, dan verticale eroverheen, zodat geen richting een patroon achterlaat. Loopt het schuim daarbij droog, dan mist de korrel zijn glijfilm en wordt polijsten wrijven. Wordt het aanbrengen streperig, dan hoort er een nieuwe portie op het blok en niet meer kracht in je arm.

Of je druk gelijkmatig was, hoef je niet te schatten. De opdrogende polishfilm laat het zien: waar het contact hoog was, staat hij dun en bijna weggewreven, waar het blok alleen meeliep, blijft hij wit en dik. Een witte rand om een blank midden betekent dat alleen de muis van je hand erop lag.

De druk verdwijnt in de zachte waxspons en komt niet aan bij de lak

Van buiten zijn de twee A1-sponzen hetzelfde blok: dezelfde 150 bij 80 bij 35 millimeter, hetzelfde doosje, dezelfde kleur. Het verschil staat op de weegschaal.

Het staat ook in de datasheets, alleen legt niemand ze naast elkaar. Bij de waxspons luidt de instructie gelijkmatig en dun aanbrengen, en het woord druk komt daar geen enkele keer voor. Op dit blad staat het drie keer. Twee gereedschappen in één behuizing, met tegenovergestelde taken.

De meetbare grootheid daarachter heet indrukhardheid, getest volgens DIN EN ISO 3386 als de druk die een schuim 40 procent van zijn hoogte indrukt. Vertaald: hoe hard het blok zich ertegen verzet om platgedrukt te worden. In de praktijk: hoe hoger de waarde, hoe minder van je kracht in het schuim blijft hangen.

De indrukhardheid wordt los van het volumegewicht opgegeven, daarom heten schuimtypes RG 25/44 en niet gewoon RG 25. Dr. Wack publiceert geen van beide getallen. In de catalogus staat het nettogewicht, en daar komt het verschil van 28 procent vandaan.

Wat er op de lak gebeurt als toch het zachte blok aan de slag gaat: open-cellig zacht schuim knikt onder belasting weg op zijn celwanden en geeft daarna over een lange weg mee, bijna zonder nog weerstand op te bouwen. Je drukt harder, het blok wordt platter, op het oppervlak verandert weinig. Dan zakt het onder je vingertoppen door, en juist daar neem je ineens te veel weg.

De gebruikelijke verkeerde diagnose is daarna dat de polish te zwak is. Daaruit volgt een bruikbare regel: brengt een tweede ronde met dezelfde spons niets, check dan eerst het schuim. Haalt ook dit blok met volle druk niets weg, dan zit het defect dieper dan een handpolish reikt.

Vier grenzen blijven. Matte lak en matte folie sluit Dr. Wack uit. Aan de polijstmachine hoort het blok niet, het mist klittenbandrug en steunschijf. Voor leer, kunststof en dunvloeibare verzorgingsmiddelen is de microvezelapplicator uit de lijn gemaakt, die ook op matte oppervlakken glijdt. En A1 "DER POLITUR SCHWAMM" verschuift alleen hoeveel van een polish aankomt, niet wat die polish kan.

Dr. Wack doet bij zijn vlakpolishes geen applicator in de doos

Speed Polish, Polish & Wax en ULTIMA Show & Shine komen zonder spons in de doos. Alleen de kleine Kratzer Polish heeft een microvezeldoek bij zich.

Dat is geen bezuiniging, maar het scheiden van verbruik en gereedschap. De fles raakt leeg, het schuimblok niet. Een gratis bijlage zou bovendien voor alle drie de polishes dezelfde zijn, en precies dat is dit blok niet: volgens de datasheet heeft de applicatietechniek hem uit een groot aantal alternatieven gekozen en op deze polishes afgestemd.

A1 "DER POLITUR SCHWAMM" is bedoeld voor de handwerkers: twee tot drie polijstmomenten per jaar, geen polijstmachine in huis, wel een A1-fles op de plank. Werk je met een machine, dan heb je pads met klittenbandrug in oplopende hardheden nodig. Werk je met de hand, dan heb je precies één blok nodig, omdat de keuze in hardheid hier al voor je is gemaakt.

Het eerste onderdeel duurt langer dan je denkt. Gelijkblijvende druk is een beweging die je hand eerst moet leren, en de eerste banen voelen onrond. Dat hoort erbij en betekent niet dat je te zacht drukt. Wil je de sterkste handpolish uit de lijn gebruiken, dan vind je die in de ULTIMA Show & Shine Polish, die hele onderdelen in één keer vraagt en daarmee mooi aansluit op de maat van het blok.

Dat een fabrikant uitdrukkelijk tot meer kracht aanraadt, zie je zelden. Meestal wordt tot voorzichtigheid gemaand, omdat je met voorzichtigheid minder kapot kunt maken. In Baar-Ebenhausen staat de zin toch in de datasheet, en hij staat daar alleen omdat dit schuim de druk vlak doorgeeft, in plaats van hem puntsgewijs in de blanke lak te prikken.

En het punt dat geen etiket noemt: de spons is het enige onderdeel in het polijstduo zonder slijtage-indicator. De fles zie je leeg raken, de doek grijs worden, het blok ziet er bij de twintigste keer uit als bij de eerste. De test duurt twee seconden: in je vuist samenknijpen, loslaten.

Veert hij niet meteen terug in vorm, dan brengt hij ook geen druk meer over. Vanaf dat moment polijst je hand tegen het schuim in in plaats van ermee, en elke extra ronde kost je tijd en blanke lak zonder dat het vlak beter wordt.

Gebruik van A1 "DER POLITUR SCHWAMM"

Met druk werken zonder het blok door te drukken

De auto is gewassen, gedroogd en afgekoeld, je staat in de schaduw. Voelt de lak na het drogen nog zanderig, haal dan eerst de vliegroest eraf, anders schuift gruis onder het schuim over het hele oppervlak. De spons zelf is droog, want restwater verdunt de polish en haalt de werking uit de korrels.

Een portie van een van de drie A1-polishes hoort op het schuim, niet vooraf op het plaatwerk. Leg je hele handpalm op het blok, vingers gespreid over de 150 millimeter, en werk in kleine cirkels met duidelijke druk. De datasheet is hier ongewoon direct: hoe meer druk bij het inpoetsen, hoe beter het resultaat.

Werk per onderdeel en in kruisgangen, dus eerst horizontale, dan verticale banen over dezelfde sectie. Houd het schuim over de hele sectie vochtig met product en doe er wat bij zodra de banen streperig worden. Meer kracht vervangt geen nieuwe portie, omdat droog schuim de korrels hun glijfilm afneemt.

Greepkommen, spiegelvoeten en vouwen doe je met de smalle rand van het blok, niet met het grote vlak. Na elk onderdeel draai je het blok om naar zijn tweede grote kant, omdat de eerste dan grijs is van weggenomen blanke lak. Afnemen doe je met schone microvezel, na de aflap- of droogtijd die op de betreffende polish staat.

Tot slot spoel je de spons grondig uit onder stromend water en kneed je hem daarbij een paar keer door, tot het water helder wegloopt. Laat hem daarna open en rechtop drogen. Een blok dat is uitgehard of na samenknijpen niet meer terugveert, brengt geen druk meer over en vervang je.

Let op: De spons is vrijgegeven voor metallic, uni, nano- en krasvastere lakken en glansfolie, van licht tot sterk verweerd. Matte lak en matte folie sluit Dr. Wack uit. Aan een polijstmachine hoort het blok niet, het mist klittenbandrug en steunschijf. Voor wax is de zachtere waxspons bedoeld, voor leer, kunststof en dunvloeibare verzorgingsmiddelen de microvezelapplicator uit de lijn. Droog, open en stofvrij bewaren, zodat er geen korrel in het schuim blijft zitten.